Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2285 K.2013/6768

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. D..'in mağdure V.. D..'i silahla yaralama eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

1-Sanığın, mağdurenin üvey oğlu olduğu aralarında geçimsizlik bulunduğu, olay günü aralarında çıkan tartışmada mağdurenin sanığa hakaret edip, kendisini evden atmakla tehdit ettiği, sanığın kolundan tutup çekiştirdiği, sanığın da mutfaktan aldığı bıçakla mağdurun göbek üstü sol lomber, sol kol ve omuz bölgesine vurarak transvers kolon rezeksiyonuna, ileum rezeksiyonuna, omentektomiye, sistektomiye, yaşamsal tehlike geçirmesine, sistektomi nedeniyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine,

transvers kolon rezeksiyonu nedeniyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurenin balkona çıkıp, yardım istemesi üzerine yakalanacağı endişesiyle sanığın evden kaçtığı olayda; suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, hayati bölgenin hedef alınarak eylemin gerçekleştirilmesi, derbenin şiddeti ve yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinden, sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a-Sanık hakkında TCK.nun 86/1-3-e maddesi ile belirlenen 3 yıl hapis cezasının, yaralanmanın organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olması nedeniyle aynı kanunun 87/2-b maddesi uyarınca 2 kat arttırılması sonucu 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, bu cezanın 87-2-son maddesinde öngörülen 8 yıl hapis cezasından fazla olması nedeniyle bu ceza üzerinden haksız tahrik ve takdiri indirim nedeniyle uygulama yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 87/2-b maddesi ile 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,