Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/2417 K.2013/5302

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yaşar'ın, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği belirlenerek, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Nazile ile resmi nikahlı olan sanığın maktule ile gayriresmi olarak birlikte yaşadığı, sabıka kayıtlarından da anlaşılacağı gibi maktuleyi daha önce de dövdüğü, olay günü kendisine resmi nikah kıymasını isteyen maktuleye kızarak öldürdüğü ve cesedi parçalayarak gömdüğü, önce suçu kabul etmeyen sanığın aleyhine kanıtlar ortaya çıktıktan sonra daha az ceza almaya yönelik olarak haksız tahrik yönünde geliştirdiği bu savunmalara itibar edilemeyeceği anlaşıldığı halde, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesinin uygulanarak eksik ceza tayini,

b) Sanığın adli sicil kaydına ve dosyaya getirtilen ilam örneğine göre, Konya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1445 esas ve 2009/1060 karar sayılı ilamıyla erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin tekerrüre esas kesinleşmiş mahkumiyeti olduğu anlaşılmakla, bu mahkumiyet ilamı yerine Konya 2. Sulh

Ceza Mahkemesince verilen ve suç tarihinden sonra 18.05.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılan 2009/952 esas ve 2010/587 karar sayılı ilamın esas alınması,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,