KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/2430 E., 2014/1910 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
- Hüküm
- 1-Katılan mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/2 maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar Metni
375 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2- Katılan mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan TCK 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin tam olarak uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık hakkında tekerrüre esas olduğu kabul edilen Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/04/2011 tarihli 2009/277 esas 2011/331 karar sayılı ilamı ile verilen 3000 TL adli para cezasının hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 272.
maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas olamayacağı halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmolunurken sanıktan alınacak vekalet ücretinin katılan ...'ye verilmesi yerine, katılan idareye verilmesine şeklinde yazılması ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nın 150,
234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında tekerrür nedeniyle TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasıyla ilgili bölümün çıkartılmasına,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/2430, K. 2014/1910, 26 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama