Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3018 K.2013/6633

1-Sanık A.. S.. müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 10/10/2012 havale tarihli dilekçesi ile hükmün onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık hakkında "kasten yaralama" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi, katılan vekilinin temyiz istemi üzerine yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. S..'ın eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıkla mağdurun çok uzun süreden beri arkadaş oldukları, kızkardeşi ile mağdur arasında bir ilişki olduğuna kendisini inandıran sanığın, olay günü gece saat 00.30 sıralarında, işyerinden çıkan mağduru, geçiş güzergahındaki cadde üzerinde beklemeye başladığı, bir süre sonra mağdurun olay yerine intikal ettiği, sanığı fark ederek yanına yaklaştığı sırada sanığın, 1,5-2 metre mesafeden mağdurun sol diz bölgesine av tüfeği ile bir el ateş ettiği, akabinde silahlı eylemini sonlandırdığı, mağdurun almış olduğu bu isabet sonucu acil ameliyata alınarak kopan damarlarının tamir edilmeye çalışıldığı, ancak kanamanın devam etmesi üzerine, sol bacağının diz altından kesildiği olayda,

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle;

somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hayati tehlike geçiren mağdurların da olaydan hemen sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildikleri anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması,

atış mesafesi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek "öldürmeye teşebbüs'" suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama'" suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,