Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3066 K.2014/5572

a) Katılan sanık ...'i yaralamak suçundan TCK.nun 86/2, 62, 52/2, CMK.nun 231.maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, b) Fikret'e hakaret suçundan TCK.nun 125/1-4, 62, 52, CMK.nun 231.maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 2) Sanık ... hakkında: a) TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 sene 8 ay hapis cezası ile ceszalandırılmasına b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 52, 53, 54 maddeleri uyarınca 1 sene 1 ay 10 gün hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

1- Katılan ...'nin “6136 sayılı Yasaya Aykırılık” suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suç yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında; mağdur ...'ı kasten basit yaralama ve hakaret suçlarından, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıflarını tayin, kasten yaralama suçu bakımından kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, teşdit sebebi bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin suçun tasarlanarak işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK'nun 150.

234 ve 239. maddeleri İle 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,