Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3175 K.2014/119

1- Sanık Muhammer müdafiinin süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin, CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Şahin’in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan dava ile ilgili olarak bir karar verilmemiş ise de, bu hususta dava zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

3- Sanıklar Muhammer ve Ahmet müdafiileri ile sanıklar İdris ve Şahin'in cezalandırılmalarına ilişkin hükümlerin, sanık sıfatıyla temyiz edildiği kabul edilerek, temyiz incelemesi sanık Muhammer'in kasten insan öldürme; sanık Ahmet'in, mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, mağdur Muhammer'e hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık İdris'in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, mağdur Sezer'i kasten yaralamaya teşebbüs; sanık Şahin'in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, suç delillerini gizleme ve suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılmıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Muhammer'in maktule yönelik eylemi ile sanık Ahmet'in, mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, mağdur Muhammer'e hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık İdris'in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, mağdur Sezer'i kasten yaralamaya teşebbüs;

sanık Şahin'in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Muhammer'in maktule yönelik eylemi dışındaki suçların nitelikleri tayin, sanık Muhammer yönünden takdir ve tahrike, sanıklar Ahmet, İdris ve Şahin yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Muhammer müdafiinin sübuta, eksik kovuşturmaya, meşru savunmaya,

tahrikte indirim oranına vesaireye; sanık Ahmet müdafii ile sanıklar İdris ve Şahin'in sübuta, meşru savunmaya, tahrike, TCK.nun 50 ve 51. maddeleri ile CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanması gerktiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Rize Adli Emanetinin, 2010/290 sırasında kayıtlı olan deri bıçak kınının sahibine iadesi yerine, dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hükmün 11-b bendinde Rize Adli Emanetinin 2010/290 sırasında kayıtlı olan deri bıçak kını hakkındaki "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan,

A- Sanık Ahmet'in, mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama, mağdur Muhammer'e hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık İdris’in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin’i kasten yaralama, mağdur Sezer'i kasten yaralamaya teşebbüs; sanık Şahin’in mağdurlar Muhammer ve Hayrettin'i kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B-a) Sanık Muhammer'in kasten insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Maktul ve yanındaki arkadaşlarının dışarıda alkol aldıktan sonra saat 23.00 sıralarında sanığın da ortak olarak işleteni olduğu gazinoya gelip burada da alkol almaya devam ettikleri, sigara içmek istemeleri üzerine işyeri çalışanlarının karşı çıkmasıyla başlayan tartışmada, maktul ve yanındaki arkadaşı Ahmet'in sanığa hakaret etmeleri nedeniyle, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, hareketli kavga ortamında sanığın ayakları metal, yüksekliği yaklaşık 75 cm. olan tabure şeklindeki sandalye ile maktulün sol göz altı bölgesine doğru bir kez vurduğu,

maktulün aldığı darbe nedeniyle beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda, taraflar arasında ciddi bir husumetin olmayışı, aniden gelişen olayda sanığın hedef seçme imkanı olmadan ele geçirdiği tabureyi bir kez vurması gibi husular birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye değil, yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerektiğinde, sanığın tahrik altında, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK.nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca ancak, zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırılması yerine,

suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten insan öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Rize Adli Emanetinin 2010/155, 2010/169 ve 2010/290 sırasında kayıtlı olan şüpheli leke ve kan örneklerinin imhası yerine, dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

C- Sanık Şahin'in suç delillerini gizleme ve suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığın, olay sırasında, hakkındaki hükümler onanan sanık Ahmet'in elindeki tabancayı alarak sakladığı, daha sonra da yerini Ahmet'e söylemesi üzerine Ahmet tarafından tabancanın bulunarak yetkili merciilere teslim edildiği olayda, sanığın eyleminin TCK.nun 281/1-3. maddesine uyar nitelikte olduğu, mahkeme tarafından da bu maddelere göre cezalandırıldığı, ancak TCK.nun 283/1. maddesinden açılan dava ile ilgili ayrıca bir karar verilmesi gerektiği halde bu dava hakkında karar verilmemesi ve TCK.nun 281/1-3. maddesiyle hüküm kurulurken "suç delilerini gizleme ve suçluyu kayırma suçlarından" hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,