Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3312 K.2014/5477

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şahin'in mağdur Ahmet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiilerinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık Şahin ile tanık Burçin'in arkadaş olup olay gecesi sanığın tanıkla konuşmak için tanığın kalmış olduğu öğrenci yurduna giderek onu aşağıya çağırdığı, tanığın gelmesi üzerine bir süre sohbet ederek yürüdükleri, mağdur Ahmet'in de olayın olduğu mahallede oturduğu ve dışarıda sanık ile tanığın gece vakti bu şekilde konuşmalarını onaylamayarak sanığın yanına gittiği ve sanığa hitaben "götür kız arkadaşını kafeye ne yapıyorsanız orada yapın" diyerek sanığa sataştığı, bunun üzerine sanığın kız arkadaşını kalmış olduğu yurdun önüne götürdüğü ve mağdurun yanına geri döndüğü,

aralarındaki tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine de yanında bulunan bıçağı çıkardığı ve bir tanesi batına nafiz olup hayati tehlikeye neden olan toplam üç darbe ile mağduru yaraladığı olayda; taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmaması, mağdurdaki yaralardan yanlızca bir tanesinin hayati tehlikeye neden olup diğerlerinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olması,

ciddi bir engel durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi ve gece koşullarında gerçekleşen hareketli kavga ortamında mağdurun özellikle hayati bölgelerinin hedef alındığını gösterir, her türlü şüpheden uzak yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,