Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3364 K.2013/5153

1.a-Sanık Serhat müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 03/01/2013 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 200811-9115 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık Serhat müdafiinin temyiz isteminin feragat nedeniyle CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

b-Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanık Necmettin hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

c-Cumhuriyet Savcısının sanıklar Necmettin ve Serhat hakkında kurulan 03/02/2009 tarihli hükümleri sanıkların hem lehlerine hem de aleyhlerine temyiz ettiği anlaşıldığı halde, sanık Necmettin hakkında kurulan hükümde aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle CMUK.nun 326/son maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanık Necmettin müdafiinin temyizi ile hükmolunan ceza miktarlarına göre sanıklar Necmettin ve Serhat hakkında resen yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Necmettin ve Serhat'ın suçlarının sübutu kabul, takdire ve sanık Serhat yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Necmettin müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-Kararın verildiği 05/06/2012 tarihli duruşma tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 219/1. maddesine aykırı davranılması,

b-Oluşa, kabule ve tüm dosya içeriğine göre, sanık Necmettin'in maktulü tuttuğu, sanık Serhat'ın da üzerinde bulunan sallama tabir edilen bıçak ile maktulü öldürdüğü olayda, pek çok öldürücü nitelikte yara ika edilmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı,

canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini ve maktulün yakılarak öldürüldüğünü kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b maddesi ile uygulama yapılması,