KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/3369 E., 2013/5478 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama ve bu suça yardım, iftira, suçluyu kayırma, suç üstlenme
- Hüküm
- 1- Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun
Karar Metni
589 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
86/1, 87/1-a-d, 87/3, 29/1, 62, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası. 2- Sanık ... ... için; a-) Suç üstlenme suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine. b-) 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 87/1-a-d, 87/3, 29/1, 62, 63.maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası. 3- Sanık ... için; a-) İftira ve suçluyu kayırma suçlarından CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, b-) 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 87/1-a-d, 87/3, 39, 29/1, 62, 63.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan, sanık ... hakkında iftira ve suçluyu kayırma suçlarından verilen beraat hükümlerinin, gerekçeye yönelmeyen temyizinde, sanıkların hukuki yararı bulunmadığından, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin, CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir
2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile sanık ...'nın aynı fırında çalıştıkları, bir süre aynı yerde çalışan mağdur ...'ın sanık ...'a cinsel tacizde bulunması üzerine, sanıkların mağdura ders vermek amacıyla etkili bir şekilde dövdükleri olayda; sanıkların engel hal bulunmaksızın eylemlerine kendiliğinden son vermesi, yaşamsal tehlikeye yol açan yaranın tek oluşu, sanıklar ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, öldürme kastını gösterir her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmamış olması karşısında, sanıkların eylemlerinin kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
3- Sanık ...'in, mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ...'un kasten yaralamaya azmettirme, sanık ...'nın kasten yaralamaya yardım etme suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanıklar ... ile ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye; sanık ... müdafiinin sübuta; sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
A) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in, sanık ...'un eniştesi olduğu, sanık ... ile sanık ...'nın aynı fırında çalıştıkları, bir süre aynı yerde çalışan mağdur ...'ın sanık ...'a cinsel tacizde bulunması üzerine sanıkların mağdura ders vermek amacıyla etkili bir şekilde dövdükleri anlaşılmakla;
a) Haksız tahrik nedeniyle, 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, asgari oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
b) Mağdurdan, sanık ...'ya yönelik herhangi bir haksız eylemi bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nun 29.maddesi gereğince tahrik hükmü ile cezadan indirim yapılması,
B) Mağdurun organlarından birinin işlevini sürekli zayıflatacak, hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda; mağdurun organ işlevinin sürekli zayıflaması ile yaşamsal tehlike geçirmesi nedeniyle 87/1-a-d maddesi esas alınarak, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a,d, maddeleri uyarınca uygulama yapılmasıyla yetinilmesi yerine, 5237 sayılı TCK.nun 86, 87/1-a-d maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden 87/3.maddesiyle artırım yapılması,
C) Kabule göre; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2008 gün ve 2008/3-25-22 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın suçta kullandığı sert cismin doğurduğu sonuçlar gözetildiğinde, sopanın saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli mahiyette olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCY.nın 6. maddesi 1/f fıkrası kapsamında silah olarak kabulü ile 5237 sayılı TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca tayin olunan temel cezadan suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı yasanın 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/10/2013 gününde oybirliği ile
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/3369, K. 2013/5478, 2 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama