Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3602 K.2013/7669

2- 5237 sayılı TCK.nun 36, 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 7 sene 6 ay hapis, 3- TCK.nun 109/2, 62, 53/1 maddeleri gereğince 2 sene 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hüküm, sanık ve müdafii tarafından 09.07.2012 tarihinde temyiz edilmiş ise de; sanığın 09.09.2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi gereğince reddine karar verilerek inceleme Cumhuriyet Savcısının temyizine hasren yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve cebir tehdit ile kişi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanığın mağdur ...'e yönelik tehdit suçu yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni

.../...

s-2-

dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının kasten yaralama suçu yönünden suç vasfına, tehdit suçu yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Sanığın kasten yaralama ve cebir tehdit ile kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak, “TCK’nın 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hüküm fıkralarının, “5237 sayılı TCK’nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53. maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK’nın 322.

Maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN,