Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3617 K.2014/5597

1- Sanık hakkında mağdur Emre'yi kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M. O.'un, mağdur Gökhan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmacı inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrikin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şeklî, isabet eden bölge, darbenin şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Olayımızda da, sanığın, öldürmeye elverişli bıçağı mağdurun karın bölgesine şiddetli bir şeki1de doğrudan saplayarak pankreas, duodenum, sağ kolon, sağ kolon arteri yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi ve darbenin şiddeti dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında 15 yaşındaki mağdur Gökhan’ı öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,