KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/370 E., 2013/2664 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma
Sanık ... hakkında maktül ...'i kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'i olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlikgörülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin savunma haklarının kısıtlandığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
sanık ...'ın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak.
TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK.nun 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/370, K. 2013/2664, 1 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama