KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/4246 E., 2013/6076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Öldürülen
- ...
- Katılanlar
- ..., ..., ...
- Müşteki
- ...
- Suç
- Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.
- Hüküm
- 1- Sanık ... için; TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası;
Karar Metni
760 kelime·4 dk okuma·2 bölüm
TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2, 63.(2 kez) maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53/1-2.maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 500.TL adli para cezası. 2- Sanık ...: 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53/1-2.maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 500.TL adli para cezası. 3- Sanık ... Kılınçaslan hakkında; a) 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 29/1, 62, 53/1-2.maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası, b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Engin'i kasten öldürmeye teşebbüsten ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, sanık ... hakkında .../... s-2-
6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, sanık ... hakkında nitelikli tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mağdur ...'ı basit yaralama suçlarından, sanık ... hakkında nitelikli tehdit, mağdur ...’ı basit yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;
Katılan ...'in, sanıkların mağdurlar ..., Engin ve ... ...’a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümler ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılan ve vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Engin'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten, maktul ...'u kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...’ı basit yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanıklar ... ve Gazanfer'in hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, verilen cezalarda TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen,
katılan ... ve vekilinin eksik soruşturmaya, sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
a) Sanık ... hakkında maktul ...'u kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'ı basit yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;
5320 sayılı Yasa’nın 13/1. maddesi nedeniyle baro tarafından atanan vekile ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinde belirtilen yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki yargılama giderine ilişkin bendin sonuna “5271 sayılı CMK.nun 234. maddesi gereğince baro tarafından katılana atanan vekile ödenen ücretin sanık ...'den tahsiline” ibaresinin eklenmesine karar verilerek
.../...
s-3-
DÜZELTİLEN hükümlerin, Üye ... ve Üye Eyüp Yeşil'in, sanık hakkında öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden verilen cezada haksız tahrik nedeniyle makul bir indirim yapılması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğuyla tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
b) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Engin’i kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde ruhsatsız tabancası ile mağdur ...'ı, sağ inguınal bölgeden yumuşak doku travması oluşturacak, basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde bir isabetle, mağdur ...'i ise sol elde falanks kırığına neden olacak, sağ kol radius dışta sıyrık oluşturacak, basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde iki isabetle yaraladığı olayda, tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 5237 sayılı Yasanın 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında her iki suç yönünden de, alt ve üst sınırlar arasında alt sınıra yakın bir ceza yerine, cezanın 12 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğine karar verildi.
KARŞI OY
Maktul ve arkadaşlarının olay günü gittikleri gazinoda aşırı derecede alkol alıp sarhoş olduktan sonra diğer müşterilere sataşıp taşkınlık yaptıkları, gazino çalışanları tarafından dışarıya çıkarılmak istenince direnmeleri nedeniyle tartıştıkları maktulun gazinodan aldığı bıçakla o gün güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başlayan sanık ...'a saldırması üzerine, sanığın silahla ... edip ...'ın ölümüne, Hakan ve Engin'i yaralamaya sebebiyet verdiği olayda, sübuta ilişkin yerel mahkeme ile Dairemiz arasında görüş farkı bulunmamaktadır.
Bu kabul doğrultusunda dairemizin yerleşik uygulamalarına göre sarhoş olup çevresindeki müşterileri rahatsız eden, kendilerini dışarıya çıkarmaya çalışan garson ve güvenlik görevlisine silah çeken maktul ve mağdurların haksız tahrik teşkil eden davranışların ulaştığı boyut dikkate
.../...
s-4-
alındığında TCK 29 maddesi gereğince daha makul indirim yerine yazılı olduğu şekilde karar verilerek fazla ceza tayini bozmayı gerektirdiğinden çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/4246, K. 2013/6076, 11 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama