Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4335 K.2014/6213

a- Katılan mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ilk cümle, 31/3 maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b- Katılan mağdur ...'i iştirak halinde kasten yaralama suçundan TCK.nun 37/1 maddesi delaleti ile TCK.nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten 6.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

2- Suça sürüklenen çocuk ...: Katılan mağdur ...'i iştirak halinde kasten yaralama suçundan TCK.nun 37/1 maddesi delaleti ile TCK.nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten 6.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

3- Suça sürüklenen çocuk ...: Katılan mağdur ...'i iştirak halinde kasten yaralama suçundan TCK.nun 37/1 maddesi delaleti ile TCK.nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten 6.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a-) Gerekçeli karar başlığında, suça sürüklenen çocukların tahliye tarihlerinin çelişkili olarak belirtildiği tespit edilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, b-) Suça sürüklenen çocukların 18 yaşlarını doldurmadıkları halde, 17.11.2011, 26.01.2012 ve 06.02.2012 tarihli celselerin 5271 sayılı CMK.nun 185. maddesi uyarınca kapalı yerine açık yapılması, telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin sübuta, teşdit sebebi bulunmadığına, silah nedeni ile artırım yapılmaması gerektiğine,

haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sübuta, teşdit sebebi bulunmadığına, haksız tahrike, takdiri indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin,

yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi ve ortak yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerine ilişkin bendin "Mağdur ...'a yönelik eyleme mahsus olarak yapılan 1 davetiye giderine ilişkin 6.TL, Adli Tıp giderine ilişkin 320.TL olmak üzere toplam 326.TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuk ...’den alınarak;