KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/4401 E., 2014/6084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- TCK'nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'nın mağdur ...'yi kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik vc derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış; savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, sınırın aşılmasına, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
A) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, öz abisi olan mağduru bir tanesi batına nafiz, toplam 2 bıçak darbesi ile yaraladığı, batına nafiz yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; Mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliğine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken üst sınırdan ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini;
B) Mağdurdan sanığa yönelen ve tokat atmak suretiyle sanığı basit şekilde darp etmekten ibaret haksız eylemi nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
C) Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken TCK'nun 53/1-c bendindeki hakları sadece kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/4401, K. 2014/6084, 10 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama