Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4409 K.2013/6987

Hükümlüler H.. Ş.., T.. G.. ve E.. Y.. hakkında Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.08.2005 günlü ek kararın re’sen temyize tabi olduğu ancak temyiz incelemesine gönderilmediğinden kararın kesinleşmediği, hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiinin bu karara yönelik itirazı üzerine Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, 26.09.2005 günlü itirazın reddine dair kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Hükümlüler H.. Ş.., T.. G.. ve Erdem Yaka hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/7, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi uyarınca duruşma açılmadan yapılan değerlendirme sonucunda, hükümlülerin aleyhine olması sebebiyle uyarlama talebinin reddine dair kurulan hükümde bozma nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlüler H.. Ş.. ve E.. Y.. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) 765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası’nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; hak yoksunluğu hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması sözkosunu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

765 sayılı TCK'nun 450/7, 59 maddeleri ile 5237 Sayılı TCK’nun 82/1-h ,62. maddeleri uyarınca belirlenen sonuç cezaların aynı olduğu ancak 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin, 765 sayılı TCK’nun 31. maddesine nazaran lehe olduğu gözetilmeden uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,