Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4490 K.2014/22

1- Katılan-sanık M.. S.. müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde hükmü sadece "sanık" sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra "katılan" sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz incelemesi sanık M.. S.. hakkında maktuller M.. A.. ve Ali'yi kasten öldürme ve mağdur Mehmet'i silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılmıştır.

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün ve 2006/2-249-247, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195, 27.01.2009 gün ve 2008/5-145-2009/8, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararları da gözetilerek; maktül M.. A.. K..'nın kardeşi olan F.. Y..'ın 25.08.2011 tarihli celsede davaya katılma talebinde bulunduğu, katılma talebi ile ilgili mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, maktülün kardeşininin suçtan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, F.. Y..'ın 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca sanık M.. S.. hakkında maktül M.. A..'i kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. S..'in maktuller M.. A.. ve Ali’yi kasten öldürme, mağdur Mehmet'i silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar İbrahim (Rifat oğlu), Mualla, Funda, Pınar Deniz, Ali, İbrahim (M..A.. oğlu), Mehmet, Hafize ve Yasemin vekilinin bir sebebe dayanmayan; sanık M.. M.. müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede silahlı tehdit suçu yönünden sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık M.. S.. ile onun icar olarak kullanmakta olduğu tarlaları yeni dönem için sahiplerinden kiralayan mağdur M.. A.. arasında husumet bulunduğu, olay günü maktül M..A.. K.. ve onun işçisi olan maktül A.. S.. ve Ali'nin arkadaşı olan mağdur M.. A..'m maktül M.. A..'in babasına ait depoda bulundukları sırada alkollü olarak kendilerini rahatsız eden Z.. A.. ve onun arkadaşı S..

G.. arasında tartışma ve kavga yaşandığı; alkol almış vaziyette arabası île seyir eden sanık M.. M..’in tanık Zafer’i dövülmüş olarak görmesi ve mağdur Mehmet tarafından dövüldüğünü öğrenmesi üzerine Zafer’in patronu olan F.. D..'yı arayıp onunla buluşarak olayı anlattığı ve tanık Fatih ve yanındaki tanık Süleyman’ın mağdur Mehmet ile konuşmak amacı ile maktül M.. A..'in evinin önünegittikleri sırada kendisinin gelmemesini söylemelerine rağmen sanık M..

M..'in de onlarla beraber gittiği, sanık M..M.. ile tanıklar Fatih ve Süleyman'ın olay yerine gelmesinden sonra mağdur Mehmet ile maktül Ali’nin de olay yerine geldikleri, tanık Fatih'in önceki olayı mağdur Mehmet ve maktül Ali’ye sorduğu sırada, "Zafer'in alkollü bir şekilde depoyu bastığını" söyleyen maktül Ali'ye sanık M.. M..'in hakaret etmesi üzerine maktüller Ali, M.. M.. ve mağdur Mehmet'in hep birlikte yumruklarla sanık M.. M..'e vurdukları, sanık M..

M..'in tüfek almaya gidiyorum diyerek tanık Fatih'in aracına binerek kendi aracının yanına gidip oradan av tüfeğini alarak tekrar olay yerine dönüp, önce maktül M.. A..f'i sonra maktül A.. S..’a ateş etikten sonra tüfeği mağdur Mehmet'e doğrulturak, tanık İ.. K...nın arkasına saklanan mağduru çık dışarı seni de vuracağım diyerek tehdit ettiği olayda;

a- Sanık M.. M.. hakkında maktül Ali'yi kasten öldürme suçu yönünden; sanığın, maktül A.. S..'a hakaret ederek ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği, maktülün daha ağır bir tepki göstererek sanığa yumruk attığı, böylelikle etki tepki dengesinin darp edilen sanık yararına bozulduğu anlaşılmakla, sanık lehine TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim yapılması gerektiği halde yasal olmayan gerekçe ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

b- Sanık M.. M.. hakkında maktül M.. A..'i kasten öldürme ve mağdur M.. A..'ı silahlı tehdit suçları yönünden; mağdur Mehmet ve maktül M.. A..'in sanığı basit şekilde yaralama eylemleri nedeni ile sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin asgari düzeyde uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

c- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması sırasında 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından kısıtlılık süresinin belirlenmesinde kendi altsoyu üzerindekiler ile diğer kişiler üzerindekiler arasında bir ayrım yapılmaması,

d- Sanık M.. M..'in silahlı tehdit suçu yönünden; suç tarihinin karar başlığında 06.05.2011 yerine 06.04.2011 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiileri ile katılanlar İbrahim (Rifat oğlu), Mualla, Funda, Pınar Deniz, Ali, İbrahim (M.. A.. oğlu), Mehmet, Hafize ve Yasemin vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 16/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/01/2004 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. B..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. S.. müdafii Avukat A.. A..K..'ın yokluğunda 23/01/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.