Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4595 K.2014/1101

Sanık ...l hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

1-Sanığın evinin yakınında bulunan sokak üzerinde seyyar köftecilik yaptığı, olay tarihinde akşam saatlerinde köfte arabasının yan tarafında alkol aldığı sırada mağdur Hakan'ın yanına gelerek alkol almaması konusunda kendisini uyardığı ve bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, olay yerinden ayrılan mağdurun durumu arkadaşlarına aktardığı,

mağdur ve arkadaşlarının tekrar sanığın yanına geldikleri, sanık ile mağdur arasında tekrar tartışma çıkması üzerine mağdurun sanığa yumruk vurduğu bu nedenle sanığın da üzerinde bulunan tabancayı çekerek mağdura bir el ateş ettiği, mağdurun eğilip sanığın beline sarılması üzerine sanığın iki el daha ateş ettiği, mağdurun atışlar sonucu yara almadığı ancak mağdurun arkadaşı...han'ın aldığı isabet sonucu hayatını kaybettiği olayda;

haksız tahrik nedeniyle 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden eylemin niteliği ile olayın gelişimi dikkate alınarak, asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni dışında tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanığın TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun, kendi altsoyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,