Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4675 K.2014/241

1.a-Sanık M. E. hakkında mağdur Alaattin'i kasten yaralama suçundan açılan davanın düşürülmesine ilişkin kurulan hüküm yönünden;

19.10.2012 tarihinde verilen karar mağdur Alaattin ve vekilinin yüzüne tefhim edildiğinden, mağdurun yasal süresinden sonra 08.11.2012 tarihinde yaptığı temyiz isteminin;

b-Sanık M. E. hakkında mağdur Abubekir'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri Dairemizin 02.07.2012 gün ve 2056-5410 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiğinden, sanık müdafiinin bu suçlara yönelen temyiz isteminin;

CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Gerekçeli karar başlığında sanık Abdurrahim'in adının "Durrahim" olarak yazılması mahallinde giderilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

3-Sanık Abdurrahim'in mağdur Abubekir'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkumiyetine, mağdur Alaattin'i kasten yaralama suçundan açılan davanın düşürülmesine, sanık M. E.'in mağdur Alaattin'i kasten yaralama suçundan açılan davanın düşürülmesine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Abdurrahim'in mağdur Abubekir'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, sanıklar Abdurrahim ve M.

E. hakkında mağdur Alaattin'i kasten yaralama suçundan açılan davaların düşürülmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abdurrahim müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, yetersiz gerekçeye, sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin ve teşebbüsün derecesine yönelen, sanık M.

E. müdafiinin yetersiz gerekçeye, sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanıklar Abdurrahim ve M. E.hakkında mağdur Alaattin'i kasten yaralama suçundan açılan davaların düşürülmesine ilişkin kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), B-Sanık Abdurrahim hakkında mağdur Abubekir'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

a-Gerekçeli kararda "sanık M. E.'in eline taktığı muşta ile otomobilin camını kırarak mağdur Abubekir'in başına doğru vurmaya başladığı, bunun üzerine araçtan inerek kaçmaya çalışan mağdur Abubekir'in yere düştüğü, bu kezde sanık M.

E.ile sanık Abdurrahim'in fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak tekme darbeleriyle mağdur Abubekir'in başına doğru eylem ve irade birliği içinde öldürmek kastıyla vurmaya devam ederek yaraladıkları" belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında "sanık Abdurrahim'in, diğer sanık M.

Emir ile birlikte ve aynı iştirak iradesi dahilinde, mağdur Abubekir'in iç organlarına ve batına nüfuz eder şekilde suça konu bıçakla saplamak suretiyle yaralamak şeklinde sübut bulan suç nedeniyle cezalandırılmasından" bahsedilerek, dosya kapsamıyla da uygun düşmeyecek şekilde gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması,

b-Dosya kapsamına göre; savunmaları ile olayın aydınlatılmasına katkı sağlayan, olay sonrasında TCK'nun 62/2. maddesinin uygulanma şartlarına uygun tutum sergileyen, kovuşturma aşamasında mağdur tarafın maddi ve manevi zararını karşılayan sanık hakkında, hakkaniyet, objektif koşullar ve cezanın şahsileştirilmesi ilkesi dikkate alındığında TCK'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeyerek 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin bir atıfet maddesi olmaması nedeniyle TCK.nun 62. maddesinin tatbikine takdiren yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Abdurrahim müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemedeki itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık Abdurrahim müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 27/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/01/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M. B.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. T.. müdafii avukat M.K.'ın yokluğunda 30/01/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.