Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4676 K.2013/7274

1-Sanık Selçuk müdafiinin yasal süresindeki temyizinden sonra, 10/04/2013 tarihli dilekçesinde hükmün onanmasını istediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 1-9/15 sayılı kararına göre, sanık Selçuk'un CMK.nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğinde bulunan talebi nedeniyle sanık Selçuk hakkında kurulan hüküm re'sen de temyize tabi olmadığından temyiz incelemesi dışında tutulmuştur.

2-Sanık Eren hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mağdurun sanığın eşini telefonla rahatsız etmesi üzerine, sanığın mağdura eşi adına telefonda randevu verip akrabası olan diğer sanık Selçuk'u da yanına alarak mağdurun beklediği yere gittiği, burada çıkan tartışma neticesinde, sanık Selçuk'un bıçakla sanık Eren'in sopa ile mağdura vurarak, sol göğüsten biri toraksa geçip minimal pnömotoraksa neden olan iki, sol uyluk ve sol kolda bir olmak üzere dört bıçak darbesi ile yaralayıp, kendiliklerinden eylemlerine son verdikleri olayda, hayati tehlikeye neden olan yaralanmanın tek oluşu, engel sebep bulunmadığı halde sanıkların eyleme devam etmemesi, iç organ yaralanması bulunmaması,

meydana gelen pnömotoraksın minimal düzeyde kalması, hareketli kavga ortamında hedef seçme imkanının bulunmaması dikkate alındığında, kastın öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü kuşkudan uzak kesin deliller elde edilmediği anlaşıldığı halde ceza hukukunun evrensel ilkelerinden olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gözetilmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,