KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/4696 E., 2014/2772 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 3 - 2013/283872
- Mahkemesi
- Mersin 5. Ağır ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 25/06/2013, 2012/191 (E) ve 2013/192 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
Sanık Şükrü hakkında mağdur Şehmus'u kasten öldürmeye teşebbüs ve aynı mağdura yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şükrü'nün kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, yasal savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik koşullarının bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Şükrü'nün kısa bir süre önce cezaevinden çıkmış olduğu, olay tarihinde akşam saat: 20.00 sıralarında arkadaşı tanık Saim'e rastladığı ve tanıktan mağduru sorarak “o benim kız arkadaşıma takılıyormuş” dediği,
tanık ile beraber bir süre dolaştıktan sonra saat: 21.00 sıralarında şehir merkezindeki bir parka giren sanığın, mağdur ile karşılaştığı, mağdura hitaben “sen benim kız arkadaşıma zorla eroin içiriyormuşsun” diyerek tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın üzerinde bulundurduğu bıçak ile mağduru sırt solundan ve sol kalça üzerinden toplam iki bıçak darbesiyle, biri göğse nafiz olacak ve pnömotoraks nedeniyle hayati tehlikeye sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, anons üzerine olay yerine giden kolluk güçlerinin mağduru yaralı vaziyette, sanık ve tanığı ise mağdurun yanında bekler şekilde buldukları olayda;
a) Sanığın ciddi bir engel durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi, yara sayısı ve yaraların niteliği ile olay öncesine dayalı aralarında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması da dikkate alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yaraların niteliği de gözetilerek, kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Sanık Şükrü’nün mağdura hakaret ettiğine dair, tanık Saim’in anlatımlarıyla desteklenmeyen mağdur Şehmus’un beyanları dışında, mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/4696, K. 2014/2772, 30 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama