Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4890 K.2014/6512

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık İbrahim’in mağdur Zeynel’e yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafıinin eksik incelemeye, meşru savunmaya ve tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak, oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde kadın arkadaşı ile birlikte lokantada yemek yediği, bu sırada mağdurun da aynı lokantaya gelerek başka bir masada oturduğu, alkol almaya başladığı, mağdurun, sanık ve yanındaki arkadaşını rahatsız edecek şekilde baktığı, sanığın lokantada çalışan tanığı aracı kılarak mağduru birkaç kez uyardığı, akabinde arkadaşı ile birlikte lokantadan kendine ait araçla ayrıldığı, mağdurunda kendilerini araçla takip ettiği, belli bir süre takibe maruz kalan sanığın kendine ait evin önüne giderek aracını durdurduğu, eşini arayarak av tüfeğini istediği,

av tüfeğini alarak havaya birkaç kez ateş ettiği, daha sonra yanından araçla geçen mağdura arkadan bir el ateş ettiği, aracın sol arka yan camından giren kurşunun, mağdurun sol arka sırt bölgesine isabet ettiği, mağdurdaki yaranın toraksa nafiz olup, hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, mağdurun olay yerinden kaçması sonucu sanığın eylemine son verdiği olayda;

kullanılan silahın niteliği, atış sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ve yaranın niteliği dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 81, 35. maddeleri uyarınca kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;