Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4965 K.2014/2542

...'u kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. 2-Sanık ... hakkında; ...'u kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 62, 53.maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. 3-Sanık ... hakkında; ...'u kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 39, 31/2, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-A- Sanık ... hakkında kurulan hüküm, yasal süresinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 09/10/2012 tarihli ve müteakip dilekçeler, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca;

B- Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin, CMUK'nun 318.maddesi uyarınca;

Reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'un av tüfeği ile mağdur ...e ikişer el ateş ettikleri, sanık ...'in çevreyi kontrol ederek yardımcı olduğu, mağdur ...in karaciğer, mide ve kalınbağırsakta meydana gelen yaralanmalar nedeniyle hayati tehlike geçirdiği ve safra kesesinin alındığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak üst sınırdan ceza yerine yazılı şekilde 12 yıl ceza tayini, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...i öldürmeye teşebbüsünün, sanık ...'in öldürmeye teşebbüse yardımının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin vasfa, haksız tahrik bulunduğuna, fazla ceza verildiğine, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin,