Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4966 K.2014/6226

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hüseyin Adil'in mağdur Ziya'yı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının suç niteliğine; sanık müdafıinin tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-1) Sanığın bıçakla dört kez mağdura vurarak, ince ve kalın bağırsak yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirecek şekilde mağduru yaraladığı olayda, meydana gelen yaraların sayısı, tespit edilen özellikleri ve zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nun 61/1. maddesi gözönüne alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle;

a-2) Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1- d ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı yasanın 62. maddesince yapılan uygulama sırasında cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak hatalı hesaplanması ile;

Eksik ceza tayini;

b) 5237 sayılı TCK.nun 53. Maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın sadece kendi altsoyu yönünden 53. Maddenin 3. Fıkrası uyarınca şartlı salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun düşünülmemesi;

c) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "Adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK'nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi;