Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5179 K.2014/6513

1- Sanıklar Ramazan, Şükrü ve Murat hakkında mağdur Kemal’e yönelik mala zarar verme suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün bulunmuştur.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Kemal ve Ebubekir’in mağdur Şükrü'ye yönelik eyleminin ve sanık Kemal’in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Kemal ve Ebubekir sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen ve sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a) Olaya ilişkin beyanları alınan tanıklar R.T. S.T.ve M.Ö.ile mağdur Şükrü’nün olayın başlama şekline, sonrasında gelişen olaylara ve mağdur Şükrü’nün yaralamasına ilişkin farklı anlatımlarda bulundukları anlaşılmakla, hangi beyanın hangi nedenle üstün tutulduğu ve temyiz denetimine olanak verecek şekilde tartışılmadan suç niteliğinin kasten yaralama kabul edilerek CMK’nın 230.maddesine aykırı davranılması,

b) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat zıtlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı olayda yargılanan ve suçu birlikte işledikleri iddia olunan sanıklar Kemal ve Ebubekir arasında menfaat zıtlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38. maddelerine aykırı davranılması,