Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5287 K.2014/6471

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. T..’un maktule karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine; katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Dosya kapsamına göre, sanığın, eski kız arkadaşı tanık Özlem ile birlikte olduğu gerekçesiyle düşmanlık beslediği maktule cep telefonundan tehdit içeren mesajlar gönderdiği, olay sabahı saat: 05.00 sıralarında sanığın, maktulü otomobilde, yanında Özlem de olduğu halde gördüğü, kendilerini durdurarak aracın arka koltuğuna bindiği, seyir halindeyken aralarında geçen tartışma sırasında el frenini çekerek otomobili durdurduğu, tarafların dışarı çıkmalarının ardından sanığın bıçakla maktulün sağ bacak arkasına ve sol beline doğru iki kez kuvvetlice vurduğu, saat: 06.30’da hastaneye getirilen maktulün, sağ bacak arkasına isabet eden darbenin büyük damar; sol bel bölgesine isabet eden darbenin ise mesane ve kalın bağırsak harabiyetine yol açarak saat: 08.20’de ölümüne neden olduğu olayda,

a) Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu’nun raporuna göre, hastanede vaktinde tanı konularak gerekli cerrahi tedavinin yapılması durumunda maktulün kurtulma ihtimalinin bulunduğu anlaşılsa da her iki darbenin de öldürücü nitelikte olması ve sanığın bu fiili ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunması karşısında, "kasten öldürme" suçundan hüküm kurulması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması,

Maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, TCK’nın 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,