Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5324 K.2014/1928

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Durdu'nun maktuller Orkun ve Kubilay'ı kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, tahrik nedeniyle azami indirim uygulanması gerektiğine, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, cezanın fazla olduğuna ilişen,

katılanlar vekilinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, tahrikin bulunmadığına, TCK'nun 62. maddesinin uygulanamayacağına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Maktuller Orkun ve Kubilay ile sanık Durdu arasında, kimin başlattığı belli olmayan, önce telefonda karşılıklı hakaret, daha sonra da sanığın evi önündeki tartışma ve kavgadan ibaret haksız fiil oluşturan, maktullerden sanığa yönelen tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin,Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK.nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,