Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5355 K.2014/365

Hükümlü H.. T.. hakkında 765 Sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nm 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Kesinleşen hükümde sanığın maktulü basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, maktulde bulunan kalp rahatsızlığının birleşmesi sonucu maktulün öldüğü, ölüm ile olay arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmakla, maktuldeki yaralanmanın 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi kapsamında kalması halinde, sanıkların maktuldeki mevcut bünyesel faktörlerin varlığını önceden bilip bilmedikleri hususu araştırılarak;

bildikleri takdirde 5237 sayılı TCK.nun 22/3 ve 86/2 maddeleri delaletiyle 85/1. maddesi uyarınca bilinçli taksirle ölüme neden olma, bilmedikleri takdirde ise 5237 sayılı TCK.nun 22/2 ve 86/2. maddeleri delaletiyle 85/1. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeksizin.

5237 sayılı TCK.nun 81. maddesi esas alınarak lehe yasa karşılaştırması yapılması ve 765 sayılı TCK.nun lehe olduğunun kabulü ile uyarlama talebinin reddine karar verilmesi,