Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5447 K.2014/2759

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yusuf'un eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, Fitness öğretmeni olan sanığın öğrencileri olan aynı evde kalan tanıklar Mesut, Ramazan ve Kerim'in, Mesut'un önceki ev arkadaşları olan Çağrı, İsmail ve Harun tarafından eşyalarını çalmakla suçlanması nedeniyle sanıktan yardım istedikleri, sanığın önceden bildiği tanıkların evine gittiği, buradan diğer grupla buluşup konuşmaya gittikleri, giderken sanık ve Ramazan'ın yanlarına bıçak aldıkları, olay yerinde konuştukları sırada tanık Çağrı'nın niteliği belirsiz bir silahla bir el ateş ettiği,

bunun üzerine karşı tarafla yaşanan arbededen sonra sanık ve yanındaki tanıkların olay yerinden ayrılmak üzere taksi çağırıp bindikleri, ancak karşı gruptan olan İsmail’in de araca bindiği, yolda tartışmaya devam ettikleri, bu arada İsmail'in mağduru arayıp yardım istediği, taksinin gittiği istikameti tarif ettiği, mağdurun başka bir araçla gelip sanık ve arkadaşlarının bulunduğu taksinin önüne geçerek durmasını sağladıktan sonra, tanık Kerim'i araçtan indirip kafa vurmak sureti ile yaraladığı,

sanığa doğru saldırdığı esnada sanığın hamili olduğu bıçağı rastgele savurması üzerine olay yerinden uzaklaştığı, sanığın uzaklaşan mağduru takip etmediği, sanığın savurduğu bıçak darbesinden birinin batın bölgesine isabet edip, batına nafiz dalak yaralanması ile splenektomiye, diyafram yaralanmasına, solda pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, ikinci darbenin ise sol omuzdan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla;

a-Sanık ile mağdur arasında derin bir husumet bulunmadığı, hedef gözetme imkanı azalan hareketli kavga ortamında mağdura isabet eden darbeden yalnız birinin hayati tehlikeye yol açtığı, eyleminin sonucunu görmeyen sanığın herhangi bir engel olmamasına rağmen mağduru takiple eylemine devam etmediği dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin deliller bulunmadığı, şüphede kalan bu durumun sanık lehine yorumlanmasının yasal zorunluluk olduğu gözetilerek, sanık hakkında kasten yaralama suçundan sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

a-Mağdurdan gelen haksız tahrik teşkil eden eylemin ulaştığı boyut dikkate alındığında 1/4'den 3/4'e kadar ceza indirimi gerektiren TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim uygulanarak eksik ceza tayini

b-Kabule göre de 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza verilmesi yerine, yazılı şekilde üst sınırdan 15 yıl ceza verilerek fazla ceza tayini,