KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/5510 E., 2014/1017 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında:
Karar Metni
495 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
a) Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK 52. maddesi delaletiyle 765 sayılı TCK 448, 61, 51/2, 59, 81/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 8 ay hapis,
b) Mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK 81, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis,
c) Mağdur ...'ı (1974 doğumlu) kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK 81, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Sanık ... hakkında verilen cezalar 765 sayılı TCK 71. maddesine göre toplanarak neticeten 11 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
2- Sanık ... hakkında: Mağdur ...'ı (1971 doğumlu) kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK 52 maddesi delaletiyle 765 sayılı TCK 448, 61, 51/2, 59, 81/1-3 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.
3- Sanık ... hakkında: Mağdur ...'ı (1971 doğumlu) kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı TCK 52 maddesi delaletiyle 765 sayılı TCK 448, 61, 51/2, 59 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, 24.09.2001 olan suç tarihi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.03.1979 tarihli, 51/128 sayılı kararı dikkate alınarak;
sanık ... ile sanıklar ... ve ... arasında çıkan ve öldürme amacıyla yapılan silahlı çatışmada, olayla ilgisi olmayan ve hangi sanığın tabancasından çıkan mermi isabeti sonucu yaralandığı tespit edilemeyen mağdur ...’in yaralanması eyleminden dolayı, karşılıklı atış yapan sanıklar arasında irade birliği bulunmadığından olayda 765 sayılı TCK nun 463. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı,
ancak iki ayrı gruba mensup kişilerin karşılıklı yaptıkları atışlardan vurulmasının mümkün olması reddedilemeyeceğinden, sanıkların her birinin tamamlanan fiilinin birbirlerine karşı öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı ayrıca mağdur ...’i silahla yaralama suçundan sorumlu tutulamayacağının kabul edildiği, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden,
sanık ... müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına, mağdur sanık ...’ı öldürmeye teşebbüs suçunda sübut bulunmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna vesaireye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, müdahil ... vekilinin ceza miktarına, müvekkiline yönelik eylem nedeniyle ayrıca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan da hüküm kurulması gerektiğine,
Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında, mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanık ... hakkında mağdur ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/5510, K. 2014/1017, 24 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama