Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5532 K.2014/3001

2- Hakaret suçundan ceza tayin etmekten vazgeçilmesine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza tayin etmekten vazgeçilmesine ilişkin kararı temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz kararın gerekçesine de yönelik olmadığından, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK'nın 317. Maddesi,

b) Yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nın 318. Maddesi,

Uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’ı kasten öldürme suçuna teşebbüs ve hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hakaretin karşılıklı olması nedeniyle ceza tayin etmekten vazgeçilmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin vasfa, tahrikin bulunmadığına vesaireye yönelen, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a) Hakaret suçundan kurulan hükümde, CMK'nın 223/4-c madde, fıkra ve bendi uyarınca faile ceza verilmemesi halinde “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yerine “ceza tayin etmekten vazgeçilmesine” karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının “ceza verilmesine yer olmadığına” şeklinde değiştirilmesine,

b) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanık ...’ın, CMK’nın 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,