KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/5595 E., 2014/1945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- 5237 Sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2-3, 54. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu uyarınca Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından sanık için baro tarafından görevlendirilen müdafii ücretinin sanıktan tahsiline ilişkin bendin çıkartılmasına,
2- CMK 234 maddesi gereğince baro tarafından atanan vekil nedeniyle katılan yararına vekalet ücretine hükmolunamayacağı, 5320 sayılı Yasa’nın 13/1. maddesi nedeniyle baro tarafından atanan vekile ödenecek ücretin sanığa yargılama gideri olarak yüklenmesi gerektiğinden, hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yargılama giderine ilişkin bendin sonuna “CMK 234 maddesi gereğince baro tarafından katılana atanan vekile ödenen 533 TL. ücretin sanıktan tahsiline” ibaresinin eklenmesine,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/5595, K. 2014/1945, 26 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama