Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5732 K.2014/384

A-Sanık Fatih hakkında tayin edilen cezaların miktarlarına göre yasal koşulları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-Sanık hakkında mağdurlar Hasan Fahri, Hatip, Abdurrahim ve Ramazan'ı kasten öldürmeye teşebbüs ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Sanığa yüklenen suçlara ilişkin aynı olay içinde sanık ile birlikte hareket ederek silah kullandığı belirtilen ve soruşturma aşamasında kimlikleri tespit edilemeyen iki şahsa ilişkin soruşturma akıbetinin araştırılarak, kamu davası açılmış olması durumunda, dosyaların birleştirilmesi olanağının araştırılması, karar verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip incelemeye konu dosya arasına konulması, kanıtların birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

2-Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması ve gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerektiğinden;

Mahkemenin gerekçeli kararında suçların sübutuna ilişkin yaptığı tartışmanın dışında olayın meydana gelişine dair net bir kabulünün bulunmadığı gibi özellikle mağdurlardan Abdurrahim'in soruşturma aşamasında olayın hemen ardından kolluk tarafından alınan ifadesinde, kendisini uzun boylu, yüz kısmı kısmen kapalı bir şahsın yaralandığına dair anlatımı ve sanık Fatih'in eşgaline ilişkin anlatımlar karşısında,

olay yerine kimliği tespit edilemeyen silahlı iki şahıs ile birlikte geldiği beyan edilen sanığın özellikle bir kısım mağdurlara karşı eylemleri bakımından TCK'nun 37. maddesinin kapsamında bulunup bulunmadığına ilişkin tartışma ve değerlendirme yapılarak, suçların nitelendirilmesine esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak, 5271 sayılı CMK.nun 230/1-c maddesine aykırı davranılması,

3-Gerekçede sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının gerektiği değerlendirildikten sonra hüküm fıkralarında, eylemlerin zarar görenlerden gelen haksız bir tahrik altında gerçekleştirildiğinden bahisle TCK.nun 29. maddesi uyarınca cezalarda indirim yapılmasına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,