Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5797 K.2014/671

Sanıklar A.. S.., M.. Ö.., Ö.. Ş.., E.. A.. ve M.. B.. haklarında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma, maktül M.. A..'ü tasarlayarak öldürme, bu suça azmettirme ve yardım etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizin 07.02.2011 tarih, 2010/3981-2011/460 sayılı ilamıyla, CMK'nun 188/1 maddesi uyarınca duruşmaya gelmeyen sanıklar İrfan, Akif, Muhammet ve Ömer müdafiilerinin duruşmada hazır bulunarak görevlerini yapmaya zorlanması, gerektiğinde CMK.nun 150/3 maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve başka yer cezaevinde başka bir suçtan tutuklu bulunan sanık Muhammet’in duruşmada hazır edilip, müdafii huzurunda mütalaaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 150/3,

193/1 ve 196/2. maddelerine aykırı davranılması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında sanıklar İrfan, Muhammet, Ömer ve Akif'e müdafii tayini için yapılan işlem üzerine Baro tarafından sanıklara tek bir müdafii tayini yapıldığı, Mahkemece 12.03.2012 tarihli celsede sanıklar arasındaki menfaat uyuşmazlığından bahisle kendilerine ayrı ayrı müdafii tayini için ara karar verilmesine rağmen, 30.05.2012 tarihli celsede sanıkların durumu gözetilerek ayrı müdafii tayinine ilişkin ara karardan vazgeçildiği anlaşıldığından;

1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği ve somut olayda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıklar İrfan, Muhammet, Ömer ve Akif in ayn ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

2- İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/216 Esas sayılı dosyasında, incelenen dosya sanıklarından Ö.. Ş.. ve M.. Ö.. ile maktül M.. A..'ün, suç tarihleri 2005-2006 yılları olarak belirtilen suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, üye olmak, silahla adam yaralamak, tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçları nedeniyle sanık sıfatıyla yargılandıkları ve dosyanın derdest olduğu, bu dosya ile incelenen dosyanın arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birleştirilmesine karar verilerek özellikle suç örgütü kurmak ve üye olmak suçlarıyla ilgili olarak kanıtların birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Usule aykırı olup, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz dilekçesindeki ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeyen, kısmen resen de temyize tabi olan hükümlerin öncelikle bu sebeplerle, CMUK.nun 321.maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun, kısmen aykırı ve farklı gerekçelerle BOZULMASINA, bozma gerekçeleri ve tutuklulukta geçen süreler gözönüne alındığında sanıklar Ömer ve Muhammet’in tahliye taleplerinin reddine, CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, 11/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/02/214 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. A.. müdafii Avukat ... yokluğunda 13/02/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.