Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5825 K.2014/1478

5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. madde ve fıkraları uyarınca kanun yoluna başvurma şeklinin usulüne uygun şekilde bildirilmediği anlaşılmakla, hükümlünün temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümlü Uğur hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/7, 59, 31, 33, 497/1, 59, 31, 33, 73. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden evrak üzerinde yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlünün fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükümlerin gerekçesiz bırakılması,

2-Yağma suçu nedeniyle lehe-aleyhe yasa karşılaştırması sırasında temel ceza alt ve üst sınırlar arasında tayin edilirken ve öldürme suçundan verilen ceza ile yağma suçundan verilen süreli hapis cezasının toplanması sırasında 765 sayılı TCK.nun 73. maddesi uyarınca hücre süresi belirlenirken takdir hakkının kullanılması sözkonusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan yasanın belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılmasının gerektiği düşünülmeksizin, somut karşılaştırma yapmaksızın yazılı şekilde müebbet hapis ve 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi,