Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5958 K.2014/1847

a) TCK.nun 82/1-a-e-h, 53/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis, b) TCK.nun 109/2, 109/3-f-son, 109/5, 53/1-2, 63 maddeleri gereğince 12 yıl hapis, c) TCK.nun 103/1-a, 103/2, 103/4, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 18 yıl hapis, d) TCK.nun 106/1, 53/1-2, 63 maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. 2- Sanık ... hakkında: TCK.nun 109/2, 109/3-f-son, 39, 53/1-2 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık ...’ün “çocuğu, tasarlayarak, bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme”, “çocuğa cinsel istismarda bulunma”, “hürriyeti sınırlama” ve “mağdur ...’i tehdit”; sanık ...’ın “hürriyeti sınırlama suçuna yardım etme” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün “çocuğu, bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme”, “çocuğa cinsel istismarda bulunma”, “hürriyeti sınırlama” ve “mağdur ...’i tehdit”; sanık

...’ın “hürriyeti sınırlama suçuna yardım etme” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kısmen suçların niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ... müdafiinin suçların niteliğine, ceza miktarına; sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya kapsamına göre, sanığın başka bir mağdura karşı “cinsel saldırı” suçundan tutuklandığı, ancak bu suçtan beraat ederek tahliye olduğu, tutuklu kaldığı süre içinde eşinin kendisine boşanma davası açarak ortak çocuğu ile birlikte evi terk ettiği, tahliye olan sanığın eşi ve çocuğunun kendisine geri dönmesini sağlamak için kayınbiraderi olan ve TCK’nın 6/1-b maddesi kapsamında “çocuk” olan maktulü kaçırmaya karar verdiği,

hatta eşini maktul aracılığı ile tehdit ettiği, maktulü kaçırma düşüncesini yakınları ile de paylaştığı, olay günü yaptığı plan uyarınca okul çıkışında beklediği maktulü ikna ederek kendisi ile birlikte gelmeye ikna ettiği, ardından maktulü ıssız bir yere götürerek fiili livata suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, bu sırada belli aralıklarla maktulün ailesi ile telefonda görüşerek, eşi ve çocuğunun kendisine dönmesi karşılığında maktulü bırakacağı konusunda pazarlıklar yaptığı, ardından maktulü, tanıdığı olan sanık ...’nın evine götürerek kendisine maktulü kaçırdığını söyleyerek kalacak yer konusunda yardım istediği,

...’nın ise sanığın kendi evinde maktulle birlikte kalmasına izin verdiği, ertesi gün sanığın maktulle birlikte tekrar yola çıktığı, bir süre yol aldıktan sonra da maktulün yaşadıkları ile ilgili yakınmaya başlaması üzerine, sanığın maktulü derede kafasını suya sokup, boğarak öldürdüğü olayda,

Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, oysa somut olayda sanığın öldürme kararı vermesi ile eylemi arasında, kararını soğukkanlı bir şekilde tekrar gözden geçirmesi için yeterli sürenin geçtiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı,

sanığın içinde bulunduğu tehevvür hali devam etmekte iken öldürme kararını verdiğinin ve eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği ve böylece tasarlamanın unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, “çocuğu, bir suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak için öldürme” suçundan TCK’nın 82/1-e,h maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde ayrıca “tasarlayarak öldürme” suçundan da aynı Kanunun 82/1-a, e, h maddesi uyarınca hüküm kurulması kanuna aykırı ise de ceza miktarı da dikkate alınarak, bu durum yeniden yargılama yapılamasını gerektirmediğinden,