Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/6151 K.2014/2219

a-...'nu tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına. 2-Sanık ... hakkında; ...'nu tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile sanık ...'ün öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık .....'nin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ....ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, sanık .... müdafiinin sübuta, sanığın fail olarak değil suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Sanık ....'nin 13.05.2007 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda hapis cezası yanında verilebilecek adli para cezasının suç tarihi itibariyle 450 TL olduğu, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca verilebilecek olan gün adli para cezasının sanık aleyhine olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında temel ceza olarak 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle neticede fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hüküm fıkrasında temel ceza olarak hapis cezası yanında verilen "30 gün adli para cezasının" "450 TL adli para cezası" olarak, takdiri indirim nedeniyle yapılan uygulama sonucu belirlenen "25 gün adli para cezasının" "375 TL adli para cezası" olarak değiştirilmesine, TCK.nun 52/2 maddesi ile yapılan uygulamanın ise hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ... ve ... hakkında tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

a-Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre; tasarlama halinin kabulü için, sanığın önceden koşula bağlı olmaksızın öldürme kararı vermesi, kararla eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içinde verdiği kararda sebat ve ısrar ederek, eylemini gerçekleştirmesi gerekmekte olup,somut olayda sanıklar.....'in mağdur ...'i ne zaman öldürme kararı aldıkları kesin olarak saptanamadığı için tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,bu nedenle sanıkların eylemlerinin mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b-Kabule göre; mağdurun sağ ön aksiller çizgi, 6.interkostal aralık, batın sol alt kadran, sol baldır ve sağ baldır bölgesinden olmak üzere toplam beş mermi isabeti sonucu, ince bağırsak ve karaciğerde yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte sağ femurda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine hiç isabet bulunmayan durumlarda uygulanma olasılığı bulunan alt sınırdan ceza tayini,

c-Sanıkların savunmalarına, mağdurun beyanına, tanıklar ..... ve ...'ın ifadelerine göre, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasının gerekip gerekmediğinin, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı konusunda hangi beyan yada beyanlara niçin itibar edildiğinin ve diğerlerine göre üstünlük tanındığının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,