Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/626 K.2014/2525

: 1- Sanık ...: TCK.nun 86/1, 86/3-e-son, 87/1-c-d-son, 62, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, 2- Sanık ...: TCK.nun 86/1, 86/3-e-son, 87/1-c-d-son 39, 62, 53/1-2, 63 md- 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'ü kasten silahla yaralama suçuna yardımdan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ... ile sanık ... arasında kız meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay tarihinde sanık ...'nun, sanık ... ile birlikte mağdurun işyerine gittiği, çıkan tartışma sırasında sanık ...'in kendisini darp etmesi üzerine mağdurun, işyerinin içine kaçtığı, ...'nun işyerinin içine girerek mağduru zorla dışarı çıkarttığı, kavga sırasında sanık ...'nun da diğer sanık ... ile birlikte mağduru darp ettiği, yere düşmesi üzerine her iki sanığın mağduru tekmeledikten sonra olay yerinden birlikte kaçtıkları olayda; sanık ...'nun suçun işlenmesine etkin şekilde katıldığı,

suçun işleniş şekli ve oluş dikkate alındığında eyleminin yardım düzeyini aşıp doğrudan katılma düzeyinde olduğunun kabulünün gerektiği, bu nedenle fail olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eylemin suça yardım olarak kabulü suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'ü kasten silahla yaralama suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...'ü kasten silahla yaralama suçuna yardımdan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, sübuta yönelen, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

sanıkların belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,