Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/724 K.2014/2446

1-Gerekçeli kararda "gizli tanıkların beyanlarının çelişkili olduğu, taraflarla akrabalıklarının ve ilişkilerinin denetlenemediği, gizli tanıklardan bir tanesinin gerçek kimliği ile verdiği ifadenin gizli tanık sıfatı ile verdiği ifade ile uyuşmadığı belirtilerek beyanlarına itibar edilmediği"nin açıkça belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki gizli tanık dinlemenin yasal gerekçesi belirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

2-Sanıklar B.. D.., H.. D.., E.. D.. hakkında maktul Çetin'e yönelik kasten öldürmeye yardım ve mağdurlar Metin ve Fahrettin'i kasten yaralamaya yardım suçlarından; sanık F.. S.. hakkında silahlı tehdit suçundan; sanık M.. S.. hakkında mağdurlar Haci ve Baki’yi kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri; sanıklar H.. D.., İ.. D.., M.. D.., T.. D.. ve M.. D.. hakkında maktul Çetin'e yönelik tasarlayarak öldürme, mağdurlar Metin ve Fahrettin'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

A-Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı öldürme eylemlerinin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda sanıklar B.. D.., H.. D.., H.. D.., İ.. D.., M.. D.., T.. D.. ve M..

D..'nun maktul Cengiz'e bıçakla vurma eylemini işlemediklerini savundukları, sanık Enver'in de soruşturma sırasında suçlamayı kabul etmediği ancak, 09.09.2011 tarihli celsede "maktul Çetin'e 2 kez bıçakla vurduğunu" ikrar ettiği, aynı celse sanıklar müdafiinin gerek 09.09.2011 tarihli ve gerekse de 27.03.2012 tarihli celselerde bu savunmalara katılarak olayı sanık Enver'in yerden aldığı bıçakla gerçekleştirdiğini savunması karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar B..

D.., H.. D.., E.. D.., H.. D.., İ.. D.., M.. D.., T.. D.. ve M.. D..'nun savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

b-Mağdur M.. S..’in olay sırasında tabanca mermisi isabeti ile sol bacağından, kesici delici alet ile boyun bölgesinde 2 yerden ve kaldırıldıkları hastanede meydana gelen kavgada kesici delici alet ile sağ bacağından yaralandığının iddia edilmesi karşısında, mağdura ait tüm tedavi evrakı, film ve grafiler Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında mağdurdaki tüm yaralanmaların ayrı ayrı açıklanıp hangisinin veya hangilerinin yaşamsal tehlikeye neden olduğuna ilişkin rapor aldırdıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, Çorlu Devlet Hastanesi'nin, "hayati tehlike geçirmiştir" şeklindeki 24.01.2011 tarihli yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

c-Tabanca mermisi isibabeti ile sağ humerus ve sağ tibia bölgelerinden yaralandığı belirtilen mağdur Fahrettin'e ait tüm tedavi evrakı, film ve grafiler Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırdıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayini yerine denetime imkan vermeyecek şekilde "mağdurun hafif (1) derecede kemik kırığına neden olduğu" yönünde görüş bildiren Çorlu Devlet Hastanesince 24.01.2011 tarihli rapor esas alınarak hüküm kurulması,