Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/779 K.2013/4202

1-Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Sabıka kaydına ve dosyaya getirtilen onaylı ilam örneğine göre; sanığın, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/01/1993 tarih, 1992/165 Esas ve 1993/7 Karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 448, 51, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca kasten öldürme suçundan aldığı 18 yıl hapis cezasının 14/09/1993 tarihinde kesinleştiği, 04/06/2003 tarihinde şartla tahliye edilen sanık yönünden, bihakkın tahliye tarihinin ise 26/02/2015 olduğu, dolayısı ile ilgili ilamın temyize konu suç tarihi itibari ile henüz infaz edilmediği anlaşılmakla; sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerinin bulunmadığı takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta vesair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

Hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, sanığın, TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartlı salıverilme tarihine kadar, aynı maddenin 1-a,b,c,d ve e bendindeki diğer haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,