Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/863 K.2013/3357

1-Sanık ... hakkında kurulan 12/01/2012 tarihli hüküm, 16/01/2012 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sanıkça verilen ve hükmün onanmasını isteyen 11/06/2012 tarihli dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, sanık ... hakkındaki hüküm katılanlar vekilinin temyizi üzerine incelenmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar , ... ... ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanık ...'nin suçunda tahrike, tüm suçlar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine, sanık ... müdafiinin sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine vesaireye,

sanık ... müdafiinin sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine vesaireye, katılanlar vekilinin suç niteliğine, sanık ...'ye ilişkin haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ün suçu yönünden, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın,

53. maddenin 3. fıkrası uyarınca yalnızca kendi altsoyu açısından şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin kararda gösterilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,