Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/907 K.2014/2248

1- Sanığın mağdur ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hüküm, cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olduğu gibi mağdurun katılan sıfatı bulunmadığından, sanık müdafiinin ve mağdur vekilinin bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2- Sanık hakkında mağdurlar ...ve ...'e yönelik eylemlerden kurulan hükümlerin incelenmesinde; Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, mağdurlardan ...ve...'in anneleri, temyiz dışı sanık ... ile gönül ilişkisi bulunduğu, ...'nin aynı zamanda mağdur ... ile ilişki kurduğunu öğrenip, bunu ...'nin kardeşine ilettiği, bu nedenle çıkan itilaf üzerine ...’nin sanığa av tüfeği ile 3 el ateş ederek

onu ayaklarından hafif şekilde yaraladığı, sanığın da evinden aldığı tüfekle 3 el ateş ederek karşılık verdiği, aynı gün akşam saatlerinde bu konuyu konuşmak üzere mağdurları evine davet ettiği, mağdurlarla sakin bir ortamda konuştuktan sonra mağdurların sanığın evinden ayrıldıkları, beyanlarına göre, 10-15 dakika yürüdükten sonra, sanığın evinin bulunduğu yerin 180-200 metre yukarısından mağdurlara av tüfeği ile ateş edildiği,

bu atışlar neticesinde, mağdurlar ... ve ...’in yaralandıkları, mağdurların ateş eden kişiyi görmedikleri, sanığın suçlamayı reddettiği, her ne kadar olayda sanığa ait tüfek ele geçmiş ve olay yerinde bulunan 3 adet kartuşun bu tüfekle atıldığı anlaşılmış ise de, söz konusu kartuşların sanığın evinin hemen önünden toplandığı, oysa ki, mağdurların beyanına göre, sanığın evinden çıkıp 10-15 dakika yürüdükten sonra kendilerine ateş edildiği ve bu atışların sanığın evinin 180-200 metre yukarısından yapıldığı,

bu nedenle olay yerinden elde edilip sanığın tüfeği ile atıldığı anlaşılan kartuşların, olay yerlerinin farklı olması sebebiyle mağdurlara yapılan atışlara ait olmayıp, aynı yerde ...'nin tüfeğine ait kartuşların da bulunması karşısında, ...’ye yapılan atışlara ait olma ihtimalinin daha yüksek olduğu, kaldı ki, sanığın olay sırasında yaralı olup, olay öncesinde misafir edip sohbet ettiği mağdurlara ateş etmesini gerektiren bir neden de bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden,

şüphe sanık lehine yorumlanarak beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,