KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/1 E., 2014/1260 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bir suçu gizlemek delillerini ortadan kaldırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme, yağma, mala zarar verme
- Hüküm
- 1-a- Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-h, 31/3, 63 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası.
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
b-Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-h, 31/3,63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası. c-Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-h, 31/3, 63 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası. d-Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-h, 31/3, 63 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası. e-Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-h, 31/3, 63 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası. 2-Nitelikli yağma suçundan, TCK'nun 149/1-d, 31/3, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası. 3-Mala zarar vermek suçundan, TCK'nun 151/1, 31/3, 52/1-2, 63 maddeleri uyarınca 2.400 TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezası karar tarihi ve miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan, sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... maktuller ... ve ... yönelik "nitelikli kasten öldürme" ile maktul ... yönelik "nitelikli yağma" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ceza miktarına ve takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 04/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/1, K. 2014/1260, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama