KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/1020 E., 2014/4689 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye kalkışmak
- Hüküm
- 1- ...'a yönelik olarak; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53/1 maddeleri uyarınca; 2 sene 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
2-...'a yönelik olarak; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3, 62, 53/1 maddeleri uyarınca; 6 sene 8 ay hapis ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanığın Adli Sicil Kaydındaki ilamların tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’in mağdurlar..... ve ...’e yönelik “ kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Sanık .... hakkında mağdur ....'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA)
B) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik olarak kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın demir levye ile mağdur ...’e vurmasından dolayı kurulan hükümde, mağdurun Orta (3).derecede kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike yaratacak şekilde yaralandığı.
5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle, hakkında 87/1. maddenin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3. madde nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmediği anlaşılmakla, bu hususun giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/1020, K. 2014/4689, 22 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama