KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/112 E., 2014/1251 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme, yağma
- Hüküm
- 1-Yağma amacıyla öldüme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-h, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar Metni
240 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2-Nitelikli yağma suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-h, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan bozma öncesi kurulan 07/10/2009 tarihli mahkumiyet hükmü, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14/07/2011 tarih ve 2010/5455-2011/4510 sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiğinden ve bozmadan sonra bu suçtan verilmiş bir hüküm bulunmadığından, sanık müdafiinin bu suç yönünden konusu bulunmayan temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2-Sanık... hakkında maktul ... yönelik "nitelikli kasten öldürme" ve "nitelikli yağma" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
a-Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulurken tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
b-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'in maktul ... yönelik "nitelikli kasten öldürme" ve "nitelikli yağma" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 04/03/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/112, K. 2014/1251, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama