Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1127 K.2014/3206

b) Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, c) Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası, d) Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası, e) Hakaret suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 125/1-4, 43/1-2, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 2.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... için kasten yaralama suçundan ayrı ayrı beraatlerine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'ın mağdur...'yu kasten yaralama, mağdur ...'yı yaralamaya teşebbüs ve mağdurlar ..., ... ve ...'a hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;Sanık hakkında hükmolunan adli para cezaları karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olup temyizi kabil olmadığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin CMUK’nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ı tehdit eyleminin kasten yaralama suçlarının unsuru olduğu ve kasten yaralama suçlarının içinde eridiğinin hükmün gerekçesinde açıklandığı; ancak hüküm kısmında tehdit suçundan bir karar verilmediği anlaşılmışsa da; katılanlar ... ve ... vekilinin tehdit suçu yönünden temyiz talebi bulunmadığından zamanaşımı içerisinde tehdit suçundan hüküm kurulabileceğine ilişen tebliğnamedeki eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanıklar ..., ...,... ve ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan elde edilen delillere göre.