Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1214 K.2014/1955

Adam öldürme ve gasp suçlarından, Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.12.1980 tarihli ve 1980/64-197 sayılı ilamıyla, 30 yıl ağır hapis cezasına hükümlü ...'ın, 25.11.1990 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla salıverilmesine dair Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.04.1991 tarihli ve 1991/62 Müt.sayılı kararını müteakip, hükümlünün deneme süresinde suç işlediğinden bahisle, ikinci suç tarihi olan 12.01.1996 tarihinden itibaren şartla tahliyesinin geri alınmasına ilişkin Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2011 tarihli ve 2011/56 Değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlü tarafından yapılan yeniden değerlendirme talebinin reddine dair anılan mahkemenin 13.06.2013 tarihli ve 2013/1202 Değişik iş sayılı kararını kapsayan infaz dosyası incelendi.

Dosya kapsamına göre, hükümlü ... hakkında Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.12.1980 tarihli ve 1980/64-197 sayılı ilamıyla 30 yıl ağır hapis cezasına mahkumiyetine dair şartla tahliyeden geri alınan cezasının infazının yapıldığı süreçte 30.04.2013 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'un 25. Maddesinde, “7 Kasım 1982 tarihinden önce işlemiş olduğu bir suç dolayısıyla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum olan kişi hakkında, mahkum olduğu cezanın infazı sürecinde koşullu salıverildikten sonra deneme süresi içinde işlediği yeni bir suç sebebiyle koşullu salıverilme kararı geri alınmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında,

bu durumun hükümlü lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden söz edilerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü'nün 28.01.2014 gün ve 94660652-105-34-10850-2013-2310/6858 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2014 tarih 2014/42583 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I- OLAY

Yağma suçunu işlemek için öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından hükümlü ...'ın, Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.12.1980 tarihli ve 1980/64-197 sayılı kararı ile 30 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasını müteakip, hükümlünün 25.11.1990 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine dair

Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.04.1991 tarihli ve 1991/62 Müt. sayılı kararından sonra, hükümlünün deneme süresi içerisinde 12.01.1996 tarihinde işlemiş olduğu yağma suçundan dolayı Yalova Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.03.1998 tarihli ve 1996/67 esas, 1998/19 sayılı kararı ile 22 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılması sebebiyle, şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 12.01.1996 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 03.06.2013 tarihi arasındaki sürenin aynen çektirilmesine dair, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.03.2011 tarihli ve 2011/56 D.iş sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün,

6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 5. maddesi uyarınca şartla tahliyenin geri alınması kararının kaldırılması talebi üzerine, 4. Yargı Paketinde öldürmeye teşebbüs ve silahlı gasp suçlarıyla ilgili lehe hüküm bulunmadığından ortadan kaldırma talebinin reddine ilişkin Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2013 tarih ve 2013/1202 D.iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün bu karara itiraz ettiği, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.07.2013 tarih ve 2013/1506 D.iş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine karar verildiği,

Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2013 tarih ve 2013/1202 D.iş sayılı kararın bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hükümlü ...'ın yağma suçunu işlemek için öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından koşullu salıverildikten sonra, denetim süresi içerisinde işlediği yağma suçundan 22 yıl hapis cezasına mahkum edilmesi nedeniyle koşullu salıverilmenin geri alınmasından sonra, bu kararın infazı sırasında yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun geçici 5. Maddesinde yer alan "7 Kasım 1982 tarihinden önce işlemiş olduğu bir suç dolayısıyla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum olan kişi hakkında, mahkum olduğu cezanın infazı sürecinde koşullu salıverildikten sonra deneme süresi içinde işlediği yeni bir suç sebebiyle koşullu salıverilme kararı geri alınmaz" şeklindeki düzenlemenin hükümlü lehine olduğu talebin kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği noktasında toplanmaktadır.

III- Hukuksal değerlendirme

Hükümlünün, 30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 5. maddesi uyarınca şartla tahliyenin geri alınması kararının kaldırılması talebi üzerine, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2013 tarih ve 2013/1202 D.iş sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, hükümlünün bu karara itiraz ettiği, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.07.2013 tarih ve 2013/1506 D.iş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine karar verildiği, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2013 tarih ve 2013/1202 D.iş sayılı kararın bozulması istemiyle Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de;

5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca, hakim veya mahkeme tarafından verilen ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlere karşı anılan maddedeki şartların oluşması halinde olağanüstü kanun yollarından biri olan kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, hükümlünün talebi üzerine Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararın itiraza tabi kararlardan olup kesin nitelikte olmadığı,

bu karara karşı yapılan itiraz üzerine Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen ve kesin nitelikte olan karara karşı 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği gözetilmeksizin, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.06.2013 tarih ve 2013/1202 D.iş sayılı kararının bozulması istemiyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesinde isabet görülmemiştir.