Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1328 K.2014/3176

2- Resmi nikahlı eşi olan katılan mağdure ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 82/1-d, 35/1-2, 62/1-2 maddeleri uyarınca neticeten 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. 3- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK.nun 116/4, 119/1-a, 62 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) İddianamede sanığın maktül ve mağdura yönelik tehdit sözlerini ayrı eve taşınmalarından olay gününe kadar olan dönemde söylendiğinin açıklandığı bu nedenle zaman bakımından hukuki kesintinin gerçekleştiği anlaşıldığı halde bu tehdit sözlerinin olay günü söylendiği ve kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının unsuru olduğu gerekçesi ile hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de bu hususta zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüş,

b- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık...'ın eşi...'e şiddet uygulaması nedeni ile mağdur...'in evden ayrılıp annesi maktül ... ile birlikte ev kiraladığı; olay günü sanığın telefon ile mağdur...'i aradığı ve çocuğu görmek istediğini söylediği, mağdurun "o gün gelmemesini, daha sonra çocuğu görebileceğini, ayrıca boşanma davası açtığını, zorluk çıkarmamasını söylediği";

sanığın, mağdur ve maktülün oturduğu eve gelerek zile bastığı, kapının açılmaması üzerine av tüfeği temin ederek tekrar gelip evin arka bahçesine geçerek mağdur ve maktülün kahvaltı yapmakta oldukları mutfağın camına taş atarak camı kırdığı ve önce maktül ...'ye sonra mağdur...'e göğüs bölgelerini hedef alarak tüfekle birer kez ateş ettiği, aradaki yükseklik farkı nedeni ile ...'nin burada isabet almadığı, mağdurun ise sağ meme ve sağ kol bölgelerinden basit şekilde yaralandığı;

sanığın. camdan içeri girerek evin salonuna saklanmış olan mağdur...’in sol bacağına bir kez ateş ettiği, yatak odasında bulduğu maktül ...’nin göğüs bölgesine 1 kez ateş ettikten sonra mağdur...'in yanına geldiği, kendisine ateş etmemesi için yalvaran mağdur...’e eve dönecekmisin dile sorduğu, mağdurun döneceğim demesine rağmen; sanığın, yakın mesafeden mağdurun sağ uyluk bölgesine ateş ettiği, bu sırada müşterek çocukları ...'ın ... "baba beni vurma" dediği, üzerinde ve 2 +1 fişek alan tüfeğindeki toplam 5 fişeği bitirmiş olan sanığın evden ayrıldığı; mağdur...'in sağ meme, sağ kol, sol uyluk, sağ uyluk bölgelerinden isabet aldığı,

sağ uyluktaki isabetin femoral arter ve femoral vende yaralanmaya, hayati fonksiyonlara ağır (6) derecede etki edecek sağ femur, sağ tibia, sağ fibula açık kırıklarına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda;

Mağdur...’in hedef alınan vücut bölgeleri, yaralanmasının niteliği, sanığın yanında başka fişek kalmaması nedeni ile eylemini tamamlayamamış olması karşısında, mahkemenin sanığın mağdur...’e eylemini kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırmasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki sanığın eyleminin kasten yaralama olduğuna ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme, kasten eşini öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin suç kastı olmadığına, suç vasfına, haksız tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK'nun 150.

234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,