KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/1492 E., 2015/1974 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, görevli memura direnme
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
l-a)Araç maliki sanıklar hakkında açılan davaya usulüne uygun olarak katılma talebinde bulunmaması ve davaya katılan sıfatı kazanamaması nedeniyle yetkisi bulunmadığından vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
b)Oluşa, dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre; sanık mağdur yönelik eyleminin kasten yaralama suçu olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.
2)Temyiz edenlerin sıfatı ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve mağdur kasten yaralama, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık görevi yaptırmamak için direnme ve mağdur kasten yaralama, sanık görevi yaptırmamak için direnme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezalan azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin sübuta, cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık mağdur hayati tehlikeye maruz kılacak ve kemik kırıklarına neden olacak nitelikte yaraladığı olayda.
TCK'nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği bu nedenle hakkında TCK'nun 87/1. maddesinin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca kemik kırığı nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/1492, K. 2015/1974, 1 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama