Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1500 K.2014/3498

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Osman ve Gürhan’ın maktüle yönelik eylemlerinin sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin sübuta, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, cezaevinde tanışan ve çok sayıda suçtan adli sicil kayıtları bulunan sanıkların, 2010 yılının Ağustos ayında maktüle ait otoparkı işletmek üzere kiraladıkları, 07.09.2010'da maktülü öldürdükten sonra, maktülün hayatta olduğunun izlenimini vererek yakalandıkları güne kadar otoparkı kendi adlarına işletmeye devam edip gelirine el koydukları, maktüle ait telefon hattını kullanarak banka hesaplarına ulaşmaya çalıştıkları, sanık Osman'ın suç tarihinden bir müddet sonra maktüle ait eve yerleştiği, bu evde yapılan aramada maktülün sanık Osman lehine düzenlediği 72.000.TL bedelli senedin ele geçtiği olayda;

1) Sanıkların geçmişleri ve suç sonrası davranışları dikkate alındığında maktülü, yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürdükleri ve

TCK’nın 82/1-h maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği anlaşıldığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kamu davası açtırılması sağlandıktan sonra dosyaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Karabük Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2011/285 sırasına kayıtlı cep telefonları, sim kartlar, geçici vergi beyannameleri, dilekçeler, muhtelif evraklar ile maliye denetim evraklarının sahiplerine iadesine karar verilmesi gerekirken, kararın kesinleşmesi halinde delil olarak saklanmasına karar verilmesi,